maandag 3 januari 2011

verslag van mijn schoonzus...

Gisteren kreeg ik een uitgebreide e-mail van mijn schoonzus over 't wel en wee van pap de afgelopen anderhalve week. Hierin staat onder andere dat pap vorige week vol op zijn gezicht is gevallen en behoorlijke (schaaf) wondjes heeft.... Een van zijn kleindochters had 't ontdekt doordat er een bloedspoor in de sneeuw te zien was - van stoep naar voordeur - maar mocht niets doen, volgens pap stelde 't allemaal niets voor. Gelukkig heeft de thuiszorg naderhand zijn wondjes wel mogen verzorgen. In hun logboek staat dat zijn verklaring is dat hij is aangereden door een fiets, maar niemand weet precies wat er is gebeurd.  Mijn jongste broer heeft 't trouwens zwaar te verduren gehad de afgelopen tijd: net alsof pap van hem veel minder kan verdragen dan van mij of van mijn andere broer.... net alsof de zó goed bedoelde bemoeienissen door hem verkeerd vallen bij pap. Niet allemaal en niet altijd trouwens, maar wel vaak en behoorlijk heftig! Stank voor dank, niet leuk..... Het beste is om dit gedrag - net als bij kinderen - te negeren en ook helemaal geen weerwoord te geven. Mijn broer heeft afgelopen week ook af en toe een "time out" dag genomen, maar of pap dat in de gaten heeft? In dit stukje schreef ik al dat pap brood had gekregen van mijn broer. Hij had toen op mijn aanraden gebeld of ze dit voor 'm mee wilden brengen uit de stad. Mijn broer had 'm toen gevraagd of hij "twee halve broden" wilde hebben, maar pap snapte dit aanvankelijk niet. Toen 't kwartje viel zei hij "Ja, is goed, twee en 'n halve meter brood.....". 
Omdat broer en schoonzus allebei de griep hebben, stopt hier hun schriftelijk verslag. Ik zeg dus van hieruit: van harte beterschap!