dinsdag 11 januari 2011

zelfstandig wonen

Regelmatig kaart ik 't feit bij pap aan dat hij helemaal alleen in een veel te groot huis woont, waaraan  ook nog een heleboel achterstallig onderhoud moet worden aangepakt. Voorzichtig roer ik dan 't onderwerp 'verhuizen naar kleinere woning aan' maar hij wil er niets van weten. Als ik vraag waarom hij dit niet wil zegt hij dat hij lang genoeg op een klein kamertje heeft gewoond. Nu is dat wel al héél erg lang geleden, in zijn studententijd, en pap is begin 1960 afgestudeerd...... Als ik zeg dat er bijvoorbeeld leuke woningen komen in de buurt van 't centrum wil hij echt niet meer naar me luisteren, en ik laat 't maar weer rusten. Toch zal hij niet veel langer zelfstandig kunnen blijven wonen, de verpleegkundige van de thuiszorg zei me dit laatst ook. Tja, afwachten dus tot..........?

Bovenstaande heb ik begin december geschreven, een tijdje geleden alweer. En voordat pap de eerste keer verward raakte. Met name door dit laatste is 't nu zo ver dat wij - mijn broers en ik - vinden dat er òf behoorlijke uitbreiding van hulp in huis moet komen, òf inschrijving voor een zorgwoning. Wij vinden verder dat pap niet meer zelf kan beslissen of wel of niet alleen thuis wonen nog langer verantwoord is. Vandaag hebben we een afspraak met iemand van 't CIZ. Pap is er dan zelf bij, en zal dit niet leuk vinden....